«Αναβολή για την ερχόμενη Πέμπτη (20/10/16) πήρε η δίκη,
καθώς άργησε η έναρξη και καθυστέρησε μετά με αρκετές προηγούμενες υποθέσεις.
Πολύς κόσμος έδωσε το παρόν, συνάδελφοι, φίλοι και σύντροφοι.

Ευχαριστώ πολύ και συνεχίζουμε»

Πέτρος Καπετανόπουλος

Μια εξωφρενική περίπτωση ποινικοποίησης της αλληλεγγύης δικάζεται την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016 στο Εφετείο της Αθήνας, Κυρίλλου Λουκάρεως και Λ. Αλεξάνδρας στις 11.00 πμ

Το βράδυ του Σαββάτου 21/7/12, ο Πέτρος Καπετανόπουλος έκανε αυτό που θα όφειλε ο καθένας να κάνει. Αντιλαμβανόμενος φασαρία από το σπίτι του, κατέβηκε και διαμαρτυρήθηκε σε αστυνομικούς για την κακοποίηση και το βασανισμό ενός μετανάστη που ήδη είχε συλληφθεί και ακινητοποιηθεί. Στη συνέχεια,  συλλαμβάνεται κάτω από το σπίτι του και του προσάπτονται τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής», «προσπάθεια ελευθέρωσης κρατουμένου» και «ψευδής  ανωμοτί κατάθεση». Ο εισαγγελέας προσθέτει την επομένη και την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία»!!!, η οποία βέβαια κατέπεσε πριν η υπόθεση φθάσει στο ακροατήριο.

Όπως ήταν λογικό, κύμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης προς τον διωκόμενο αγωνιστή εκδηλώθηκε στο επόμενο διάστημα.

Ο ίδιος ο Πέτρος Καπετανόπουλος, εργαζόμενος στον ΟΑΕΔ, μαζί με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Γιώργο Μακράκη, παραβρέθηκαν στο στούντιο της ERTopen και μίλησαν για την υπόθεση στην εκπομπή «Ράδιο Παντιέρα» και το δημοσιογράφο Δημήτρη Σταμούλη.

Στη διάρκεια της εκπομπής, σύντομη και καίρια τηλεφωνική παρέμβαση έκανε ο συνήγορος του Πέτρου Κώστας Παπαδάκης.

Μπορείτε να ακούσετε στα βίντεο που ακολουθούν ολόκληρη την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκπομπή.

Στην επιμέλεια και την παρουσίαση ήταν ο δημοσιογράφος Δημήτρης Σταμούλης. Τον ήχο ρύθμιζε ο Παναγιώτης Μπέκιος.

Να σημειώσουμε ότι ενόψει της δίκης ανακοίνωση συμπαράστασης στο διωκόμενο Πέτρο Καπετανόπουλο εξέδωσε και η ΑΔΕΔΥ, η οποία καλεί και στη συγκέντρωση συμπαράστασης στο Εφετείο την Παρασκευή:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Παρασκευή, 14 Οκτώβρη 2016, στο Εφετείο Αθηνών γίνεται η εξ αναβολής δίκη του Πέτρου Καπετανόπουλου, υπαλλήλου του ΟΑΕΔ. Ο συνάδελφός μας δικάζεται με τις κατηγορίες της «αντίστασης κατά της αρχής», της «προσπάθειας απελευθέρωσης κρατουμένου», και της «άρνησης ανωμοτί κατάθεσης». Το καλοκαίρι του 2012 διαμαρτυρήθηκε σε αστυνομικούς επειδή κακοποίησαν μετανάστη που είχε ήδη συλληφθεί και ακινητοποιηθεί με χειροπέδες, μέσα στο δρόμο κάτω από το σπίτι του.

Να σημειωθεί ότι το καλοκαίρι του 2012, είχαν ήδη φουντώσει οι ρατσιστικές και φασιστικές κραυγές στο κοινωνικό τοπίο και έτσι οι αστυνομικοί θεώρησαν προφανές πως μπορούν να αυθαιρετούν μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που γινόταν προσπάθεια να φασιστικοποιηθεί και όπου ρατσιστές και φασίστες δρούσαν ανενόχλητοι.

Ο Πέτρος Καπετανόπουλος δικάζεται γιατί διαμαρτυρήθηκε, γιατί επέλεξε να  μην κρατήσει το στόμα του κλειστό μπροστά στον εξευτελισμό και το βασανισμό ενός ανθρώπου. Δικάζεται επειδή έδειξε αλληλεγγύη σε έναν άνθρωπο, από αυτούς απέναντι στους οποίους  η εξουσία δείχνει το πιο βάρβαρο πρόσωπό  της.

Η σύλληψη και η παραπομπή του σε δίκη, εντάσσεται στην προσπάθεια να ποινικοποιηθεί και να τιμωρηθεί η αλληλεγγύη: Διαμαρτυρήθηκε, και για αυτό όχι μόνο συνελήφθη και κατηγορείται με ψευδείς κατηγορίες, αλλά στο πρώτο στάδιο τού είχε αποδοθεί ακόμη και κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία», πράγμα τόσο εξόφθαλμα εξωφρενικό που κατέπεσε πριν καν φτάσει στο δικαστήριο.

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που οι αστυνομικοί αυθαιρετούν κατά τη σύλληψη ενός ανθρώπου, συλλαμβάνουν άδικα, ξυλοκοπούν, βασανίζουν διαδηλωτές που αντιστέκονται στην οικονομική και πολιτική βαρβαρότητα που μάς έχει επιβληθεί. Ασκούν βία απέναντι σε μετανάστες, πρόσφυγες, φτωχοδιάβολους και σε άλλους αδύναμους ανθρώπους. Πρόσφατα άσκησαν βία ακόμα και σε ανήλικα προσφυγόπουλα.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στηρίζει τις πρωτοβουλίες της Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων του ΟΑΕΔ που αναδεικνύουν την αλληλεγγύη όλων των εργαζομένων στο Δημόσιο στο διωκόμενο συνάδελφό μας.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου της, των Δ.Σ. Ομοσπονδιών και Σωματείων της Αττικής στην συγκέντρωση συμπαράστασης στον Πέτρο Καπετανόπουλο που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 14 Οκτώβρη 2016, στις 11:30πμ, στο Εφετείο Αθηνών (Λ. Αλεξάνδρας & Κυρίλλου Λουκάρεως 14).

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Δεκάδες ακόμη ψηφίσματα σωματείων και συλλογικοτήτων έχουν εκδοθεί, ενώ οι εργαζόμενοι του ΟΑΕΔ έχουν στάση εργασίας από τις 11.00 μέχρι τη λήξη του ωραρίου για να μπορέσουν να παρευρεθούν στη δίκη.

Εκδηλώσεις αλληλεγγύης έχει πραγματοποιήσει η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Πέτρο Καπετανόπουλο η οποία με πρόσφατη ανακοίνωσή της καλεί επίσης στα δικαστήρια: Δικάζεται ένας άνθρωπος που δεν κοίταξε την πάρτη του

H εκπομπή «Ράδιο Παντιέρα» μεταδίδεται από το ελεύθερο ραδιόφωνο της ERTopen κάθε Τετάρτη απόγευμα, από τις 18.00 μέχρι τις 19.00 στους 106,7 στα fm στην Αττική, καθώς και μέσω του διαδικτυακού ραδιοφώνου της ertopen.com.

Το πρόγραμμα αναμεταδίδεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό του σωματείου Εργαζομένων Αλουμινίου στους 97,3, στη Βοιωτία, τη Φωκίδα, και την Βόρεια Πελοπόννησο. Από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Εργατικού Κέντρου της Εύβοιας στους 96,5 και στα Χανιά στους 1134 χιλιόκυκλους στα μεσαία.

Δείτε τα βίντεο από τις εκπομπές ΕΔΩ

kapetan-makr-arp725

***

Πηγή: http://www.pandiera.gr/

%ce%b1%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%bc%ce%b1

Την Παρασκευή 14 Οκτώβρη, γίνεται η εξ αναβολής δίκη του Πέτρου Καπετανόπουλου στο Εφετείο Αθήνας. Ο Π.Κ δικάζεται με τις κατηγορίες της «αντίστασης κατά της αρχής», της «προσπάθειας απελευθέρωσης κρατουμένου», και της «άρνησης ανωμοτί κατάθεσης». Το καλοκαίρι του 2012 διαμαρτυρήθηκε σε αστυνομικούς επειδή κακοποίησαν μετανάστη ήδη συλληφθέντα και ακινητοποιημένο με χειροπέδες, μέσα στο δρόμο κάτω από το σπίτι του.

Να σημειωθεί ότι το καλοκαίρι του 2012, είχαν ήδη φουντώσει οι ρατσιστικές και φασιστικές κραυγές στο κοινωνικό τοπίο και έτσι οι αστυνομικοί θεώρησαν προφανές πως μπορούν να αυθαιρετούν μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που επιχειρείται να φασιστικοποιηθεί και όπου ρατσιστές και φασίστες δρουν ανενόχλητοι.

Ο Π.Κ δικάζεται γιατί διαμαρτυρήθηκε, γιατί επέλεξε να  μην κρατήσει το στόμα του κλειστό στον εξευτελισμό και το βασανισμό ενός ανθρώπου.

Δικάζεται επειδή έδειξε αλληλεγγύη σε έναν άνθρωπο, από αυτούς απέναντι στους οποίους  η εξουσία δείχνει το πιο βάρβαρο πρόσωπό  της.

Η σύλληψη και η παραπομπή του σε δίκη, είναι η προσπάθεια να ποινικοποιηθεί, να τιμωρηθεί η αλληλεγγύη: Διαμαρτυρήθηκε, και για αυτό όχι μόνο συνελήφθη και κατηγορείται με ψευδείς κατηγορίες, αλλά στο πρώτο στάδιο τού είχε αποδοθεί δικαστικά ακόμη και συνέργεια σε ληστεία, πράγμα τόσο εξόφθαλμα εξωφρενικό που κατέπεσε πριν καν φτάσει στο δικαστήριο.

Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που οι αστυνομικοί αυθαιρετούν κατά τη σύλληψη ενός ανθρώπου, συλλαμβάνουν άδικα, ξυλοκοπούν, βασανίζουν διαδηλωτές που αντιστέκονται στην οικονομική και πολιτική βαρβαρότητα που μάς έχει επιβληθεί. Ασκούν βία απέναντι σε μετανάστες, πρόσφυγες, τοξικοεξαρτημένους, φτωχοδιάβολους και σε άλλους αδύναμους ανθρώπους. Πρόσφατα άσκησαν βία ακόμα και σε ανήλικα προσφυγόπουλα. Είναι τόσα πολλά τα «περιστατικά» αστυνομικής βίας και «αυθαιρεσίας» -απρόκλητα και ατιμώρητα- στο πέρασμα του χρόνου, που πείθουν ακόμη και τον πιο δύσπιστο ότι δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά τον τρόπο άσκησης της εξουσίας ενός σάπιου συστήματος που βασίζεται στην επιβολή δια της βίας της νομιμότητας της ατομικής ιδιοκτησίας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Παράλληλα όμως αρκετές φορές στο παρελθόν αλλά και στο παρόν, φτωχά κοινωνικά στρώματα επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια και αντί να αναμετρώνται με την εξουσία, το κράτος, το κεφάλαιο που τσακίζουν τις ζωές όλων μας, φτιάχνουν αποδιοπομπαίους τράγους. Στοχοποιούν δηλαδή κι αυτά τους πιο αδύναμους, δίνοντας έτσι άλλοθι και δύναμη στους πολιτικά και οικονομικά ισχυρούς να περάσουν τις επιλογές τους.

Η συγκεκριμένη δίκη–δίωξη  είναι το μήνυμα του κράτους προς την κοινωνία ότι η διαμαρτυρία και η αλληλεγγύη δεν είναι χωρίς συνέπειες. Όποιος αντιστέκεται πρέπει να τιμωρείται.

Η συμπαράστασή μας είναι το δικό μας μήνυμα ότι η διαμαρτυρία και η αντίσταση είναι αναφαίρετα δικαιώματά μας. Η αλληλεγγύη ούτε μπορεί ούτε θα αφήσουμε να ποινικοποιηθεί.

Η ήδη εκφρασμένη συμπαράσταση προς τον Πέτρο Καπετανόπουλο σε όλη αυτή την περίοδο από την αρχή της δίωξής του -με εκδηλώσεις, μικροφωνικές, ψηφίσματα μαζικών φορέων και σωματείων, υπογραφές κειμένων- συνεχίζεται και εντείνεται.

Η παρουσία μας στα δικαστήρια στις 14 Οκτώβρη(Κυρίλλου Λουκάρεως και Αλεξάνδρας, 11 π.μ.) εΙναι σημαντική γιατί θα δώσει ταυτόχρονα κι ένα μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση πως η αλληλεγγύη ήταν είναι και θα παραμείνει το όπλο μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟ

 

 

 

Η δίκη μου, λόγω της αποχής των δικηγόρων, αναβλήθηκε για τις 14 Οκτώβρη 2016.
Ευχαριστώ πάρα πολύ όλους  για την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη η οποία ήταν συγκινητική και εμψυχωτική στο μέγιστο βαθμό.
Τις επόμενες μέρες θα υπάρξει απολογισμός δράσης της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης και ανανέωση των αγωνιστικών καλεσμάτων.
Πέτρος Καπετανόπουλος

diki_kapetanopoulos

Tα μεσάνυχτα του Σαββάτου της 21ης Ιουλίου 2012, ο Πέτρος Καπετανόπουλος ακούγοντας φωνές πολύ κοντά στο σπίτι του, κατεβαίνει για να δει τι συμβαίνει. Βρίσκεται μπροστά στην ακόλουθη σκηνή: Αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ ποδοπατούν νεαρό μετανάστη, ο οποίος είχε συλληφθεί νωρίτερα για απόπειρα κλοπής μιας τσάντας όπως ο ίδιος ομολόγησε.

Ο ΠΚ διαμαρτύρεται προς τους αστυνομικούς για τον εξευτελισμό και βασανισμό του μετανάστη. Συλλαμβάνεται και του προσάπτονται τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής», «προσπάθεια ελευθέρωσης κρατουμένου» και «ψευδή ανωμοτί κατάθεση». Ο εισαγγελέας στον οποίο οδηγείται την επόμενη μαζί με τον μετανάστη με την αυτόφωρη διαδικασία προσθέτει και την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία».

Αμέσως δημιουργείται ένα πλατύ και πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης στον Πέτρο το οποίο διαδηλώνει το αυταπόδεικτο της αθωότητάς του και το ότι η δίωξή του και το καφκικό σκηνικό στο οποίο τίθεται η ζωή του είναι αποτέλεσμα αστυνομικής και εισαγγελικής αυθαιρεσίας.

Η δράση του κινήματος αλληλεγγύης, καθώς και το ανυπόστατο της κατηγορίας, έχουν ως αποτέλεσμα το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών να απαλλάξει τον ΠΚ από την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία». Η δίκη για τα πλημμελήματα ορίζεται για τις 12/02/2016.

Για μας η υπόθεση της δίωξης του ΠΚ έχει να κάνει τουλάχιστον με 3 επίπεδα:

Την αστυνομική και δικαστική βία και αυθαιρεσία απέναντι στην κοινωνία,

Τη ρατσιστική βία απέναντι σε μετανάστες και διαφορετικούς,

και την προσπάθεια καταστολής, μέσω της ποινικοποίησης, οποιασδήποτε φωνής και πράξης διαμαρτυρίας ενάντια στην καταπάτηση ακόμα και στοιχειωδών δικαιωμάτων.

3,5 χρόνια μετά,
πολλά έχουν αλλάξει αλλά και τίποτα δεν άλλαξε:

Για μας που βιώνουμε την κρατική βία, την καταστολή σε κάθε εργατικό και κοινωνικό αγώνα, για μας που γνωρίζουμε τους βασανισμούς και την κακομεταχείριση μεταναστών και όχι μόνο, σε αστυνομικά τμήματα και κέντρα κράτησης, για μας που γνωρίζουμε πώς ποινικοποιείται η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες που δολοφονούνται στα νερά του Αιγαίου, για μας που πιστεύουμε ότι η αδιαφορία και ο κοινωνικός κανιβαλισμός είναι αντίθετος με την ανθρωπιά αλλά και τα ταξικά μας συμφέροντα, για μας που το αυτονόητο της πράξης του ΠΚ ταυτίζεται με το αυτονόητο της αθωότητας του, η υπόθεσή του ξεπερνάει τα όρια της προσωπικής περιπέτειας, αφορά όλους όσους αγωνίζονται. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό, στην αυθαιρεσία της εξουσίας, στην καταστολή των συνειδήσεων είναι και δικός μας αγώνας. Είναι ένας πολιτικός και κοινωνικός αγώνας του καθένα μας.

Σας καλούμε την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου στις 10:00 το πρωί, στο κτίριο του Μονομελούς Εφετείου Αθήνας, Κυρίλλου Λουκάρεως κ Αλεξάνδρας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟ

Δείτε επίσης:

ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΛΟΓΩ ΑΠΟΧΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

Es procesado de nuevo Petros Kapetanópulos: El hombre que resistió a la paliza de un inmigrante por los maderos

kapetanopoulos

Για την αστυνομική σκευωρία που στήθηκε ενάντια στον αγωνιστή Πέτρο Καπετανόπουλο και για την δικαστική εξέλιξη που είχε μέχρι τώρα, έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές. (Εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ).

Κι’ αν το βασικό μέρος του κατηγορητηρίου -«συνέργεια σε ληστεία»- που κατασκεύασαν οι ασφαλίτες θεωρήθηκε ανυπόστατο, με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, ο Πέτρος Καπετανόπουλος ξανακάθεται στο σκαμνί του κατηγορουμένου στις 12 Φλεβάρη με αυτή την φορά να του αποδίδονται τα πλημμελήματα της «αντίστασης κατά της αρχής» και της «ψεδούς ανομοτί κατάθεσης».

Η πρώτη δικαστική νίκη που επιτεύχθηκε με το υπ. αριθμ. 805/2013 βούλευμα που εξέδωσε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, απόρροια και μιας μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής συμπαράστασης,  πρέπει να ολοκληρωθεί με το να καταπέσει ολοκληρωτικά η αστυνομική σκευωρία στην προσεχή δίκη.

Το κίνημα αλληλεγγύης στο πρόσωπο του, που συσπειρώνεται στην «Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στον Πέτρο Καπετανόπουλο» δίνει για μια ακόμα φορά το παρόν.

Την Κυριακή 7 Φέβάρη διοργανώνει ρεμπέτικο γλέντι στο Αυτόνομο στέκι (Ζ. Πηγής 95-97 & Ισαύρων) για να καλυφθούν τα δικαστικά έξοδα του αγωνιστή που υφίσταται την αστυνομική σκευωρία, ενώ απευθύνει κάλεσμα για συγκέντρωση συμπαράστασης την Παρασκευή 12 Φλεβάρη στις 10:00 το πρωί, στο κτίριο του Μονομελούς Εφετείου Αθήνας, Κυρίλλου Λουκάρεως κ Αλεξάνδρας.

kapetanopoylos-2

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Tα μεσάνυχτα του Σαββάτου της 21ης Ιουλίου 2012, ο Πέτρος Καπετανόπουλος ακούγοντας φωνές πολύ κοντά στο σπίτι του, κατεβαίνει για να δει τι συμβαίνει.
Βρίσκεται μπροστά στην ακόλουθη σκηνή: Αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ ποδοπατούν νεαρό μετανάστη, ο οποίος είχε συλληφθεί νωρίτερα για απόπειρα κλοπής μιας τσάντας όπως ο ίδιος ομολόγησε.Ο ΠΚ διαμαρτύρεται προς τους αστυνομικούς για τον εξευτελισμό και βασανισμό του μετανάστη. Συλλαμβάνεται και του προσάπτονται τρεις πλημμεληματικές κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής», «προσπάθεια ελευθέρωσης κρατουμένου» και «ψευδή ανωμοτί κατάθεση». Ο εισαγγελέας στον οποίο οδηγείται την επόμενη μαζί με τον μετανάστη με την αυτόφωρη διαδικασία προσθέτει και την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία».Αμέσως δημιουργείται ένα πλατύ και πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης στον Πέτρο το οποίο διαδηλώνει το αυταπόδεικτο της αθωότητάς του και το ότι η δίωξή του και το καφκικό σκηνικό στο οποίο τίθεται η ζωή του είναι αποτέλεσμα αστυνομικής και εισαγγελικής αυθαιρεσίας.
Η δράση του κινήματος αλληλεγγύης, καθώς και το ανυπόστατο της κατηγορίας, έχουν ως αποτέλεσμα το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών να απαλλάξει τον ΠΚ από την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία». Η δίκη για τα πλημμελήματα ορίζεται για τις 12/02/2016.Για μας η υπόθεση της δίωξης του ΠΚ έχει να κάνει τουλάχιστον με 3 επίπεδα:
Την αστυνομική και δικαστική βία και αυθαιρεσία απέναντι στην κοινωνία,
Τη ρατσιστική βία απέναντι σε μετανάστες και διαφορετικούς, και την προσπάθεια καταστολής, μέσω της ποινικοποίησης, οποιασδήποτε φωνής και πράξης διαμαρτυρίας ενάντια στην καταπάτηση ακόμα και στοιχειωδών δικαιωμάτων. 3,5 χρόνια μετά, πολλά έχουν αλλάξει αλλά και τίποτα δεν άλλαξε:

Για μας που βιώνουμε την κρατική βία, την καταστολή σε κάθε εργατικό και κοινωνικό αγώνα, για μας που γνωρίζουμε τους βασανισμούς και την κακομεταχείριση μεταναστών και όχι μόνο, σε αστυνομικά τμήματα και κέντρα κράτησης, για μας που γνωρίζουμε πώς ποινικοποιείται η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες που δολοφονούνται στα νερά του Αιγαίου, για μας που πιστεύουμε ότι η αδιαφορία και ο κοινωνικός κανιβαλισμός είναι αντίθετος με την ανθρωπιά αλλά και τα ταξικά μας συμφέροντα, για μας που το αυτονόητο της πράξης του ΠΚ ταυτίζεται με το αυτονόητο της αθωότητας του, η υπόθεσή του ξεπερνάει τα όρια της προσωπικής περιπέτειας, αφορά όλους όσους αγωνίζονται. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό, στην αυθαιρεσία της εξουσίας, στην καταστολή των συνειδήσεων είναι και δικός μας αγώνας. Είναι ένας πολιτικός και κοινωνικός αγώνας του καθένα μας.

Σας καλούμε την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου στις 10:00 το πρωί, στο κτίριο του Μονομελούς Εφετείου Αθήνας, Κυρίλλου Λουκάρεως κ Αλεξάνδρας.

Πηγή: http://www.inred.gr/dikazetai-xana-o-petros/

Δείτε επίσης:

 

ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΛΟΓΩ ΑΠΟΧΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ   ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Με το υπ. αριθμ. 805/2013 βούλευμα που εξέδοσε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών αποφασίστηκε η απαλλαγή του Πέτρου Καπετανόπουλου του από την κακουργηματική κατηγορία της «συνέργειας σε ληστεία».

Η εξέλιξη αυτή οριστικοποιεί την απαλλαγή του Π. Κ. από την μόνη κακουργηματική κατηγορία –που εντελώς ανυπόστατα του αποδόθηκε – και αποσοβεί τον κίνδυνο (να τεθεί σε προσωρινή αργία –σύμφωνα με το άρθρο 103 του Υπαλληλικού Κώδικα όπως ισχύει σήμερα με το «Μνημόνιο 3».

Είναι μια μεγάλη νίκη που οφείλεται κύρια στον καθοριστικό παράγοντα της ευρύτατης κοινωνικής και πολιτικής συμπαράστασης που εκδηλώθηκε, της δημοσιοποίησης και ανάδειξης των αυθαιρεσιών και της απόλυτης κατακραυγής εναντίον τους.

Ευχαριστώντας τους για άλλη μια φορά όσους στάθηκαν δίπλα μας, συνεχίζουμε μαζί τους τον αγώνα που αυτή τη φορά επικεντρώνεται στη δίκη που θα γίνει, όταν προσδιορισθεί, για τα πλημμελήματα της «αντίστασης κατά της αρχής», της «ελευθέρωσης κρατουμένου» και της «ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης» με στόχο την πλήρη και πανηγυρική του αθώωση και από αυτά και την κατάρρευση της αστυνομικής σκευωρίας απέναντι στην ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Αθήνα, 5/4/2013

Ο συνήγορος υπεράσπισης

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

petroskapetanopoulos

Η δικαστική έρευνα είναι αναγκαία, αλλά επί της ουσίας περιττή. Κοιτάς τις φωτογραφίες και καταλαβαίνεις τι ακριβώς συνέβη -αν βλέπεις. Η τεχνική επεξεργασία έγινε για να περιοριστεί η αποτύπωση της αγριότητας, η οποία όμως δεν κρυβόταν με τίποτα.

Οι αστειότητες του κ. Δένδια, ότι το photoshop χρησιμοποιήθηκε για να αναγνωρίζονται τα πρόσωπα και να συλλεχθούν πληροφορίες για τη δράση τους, προκαλούν την κοινή λογική και το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Κατά μία παράξενη σύμπτωση, το μεγαλύτερο ρετούς έχει πέσει στο αριστερό μάτι καθενός, γιατί και στα σώματα ασφαλείας ισχύει η στατιστική ότι οι περισσότεροι είναι δεξιόχειρες.

Αρχικά εκτιμήθηκε ότι δεν θα υπάρξει σοβαρή αντίδραση, έτσι το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η ΕΛ.ΑΣ έκαναν την πάπια. Ποιος θα φωνάξει για τον βασανισμό μελών τρομοκρατικής οργάνωσης, που κυκλοφορούν με καλάσνικοφ και δηλώνουν αναρχικοί; Και με την τοξίνωση της κοινής γνώμης που έχει προηγηθεί, πόσοι είναι αυτοί που θα σκεφτούν ή θα πουν ότι «καλά τους έκαναν»; Ευτυχώς, όχι όλοι.

Οι φωτογραφίες προκάλεσαν σοκ, η μετάδοσή τους επίσης. Το πρώτο 24ωρο υπήρξε σιωπή και χαύνωση. Ένα παράξενο σάστισμα και η αγωνία για τον απόηχο που θα έχει κάθε δημόσια παρέμβαση, ότι δηλαδή μπορεί να πει κανείς το αυτονόητο και να βρεθεί εγκαλούμενος ως φίλος της βίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πρώτος ανακοίνωση, για να πει ότι τα βασανιστήρια είναι ντροπή και ακολούθησε η ΔΗΜΑΡ για να σημειώσει ότι η δημοκρατία δεν εκδικείται.

Αλλά η ελληνική δημοκρατία και βέβαια εκδικείται. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη απέδωσε τα πάντα στη συμπλοκή και στην αντίσταση κατά της αρχής. Μάλιστα, απάντησε μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας κατά μέρος τη ΔΗΜΑΡ που ως κυβερνητικός εταίρος δεν βολεύει για αντίπαλος. Ο αρμόδιος υπουργός φυσικά και δεν ζήτησε να γίνει έρευνα, έστω για τα μάτια του κόσμου. Ήταν πολύ σίγουρος ότι όλα έγιναν όπως πρέπει και είναι κάθε φορά πολύ σίγουρος όταν πρόκειται για βασανιστήρια από ένστολους. Εξάλλου, το ρεύμα είναι μαζί του. Οι φωτογραφίες παρουσιάστηκαν χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό, σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις με μια ελαφρά υποσημείωση ότι στα πρόσωπα υπάρχουν σημάδια παραμόρφωσης. Τα δελτία ειδήσεων επαναλάμβαναν μονότονα ότι «Οι συλληφθέντες δεν συνεργάζονται ούτε με τις αστυνομικές, ούτε με τις δικαστικές αρχές». Για τα μαυρισμένα μάτια, τα σκισμένα χείλη και τα πρησμένα μάγουλα, ούτε λέξη. Αλλά αυτή η επικοινωνιακή διαχείριση της κτηνωδίας, δεν θα μπορούσε να κρατήσει πολύ. Μια απελπισμένη μητέρα, γιατρός, δημοσιοποίησε την αφήγηση που της έκανε ο γιος της, ότι τον έδεσαν και τον έδερναν για ώρες, ζητώντας προστασία του δικαιώματος του παιδιού της στην υγεία.

Σχετικά με την ελληνική αστυνομία, η αλήθεια είναι παγκοσμίως γνωστή. Αυτά που κρύβει ο κ. Δένδιας, τα λέει ο Επίτροπος Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης και όλες οι διεθνείς οργανώσεις που ασχολούνται με τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το πρόβλημα είναι γνωστό και η λύση δεν θα έρθει, αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση για εκδημοκρατισμό και προσαρμογή στους κανόνες δικαίου. Για την ώρα, παρακολουθούμε τη μία συγκάλυψη μετά την άλλη και έτσι έρχεται η μία φρίκη μετά την άλλη.

Ίσως έχει νόημα να αναρωτηθεί κανείς αν ένα κράτος που παρανομεί, μπορεί να διαμορφώσει τους όρους λειτουργίας μιας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας. Αν, δηλαδή, το δόγμα «τάξη και ασφάλεια» που με ενθουσιασμό εφαρμόζει η κυβέρνηση, μπορεί να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα την ώρα που οι φύλακες της τάξης λειτουργούν οι ίδιοι σαν εγκληματίες. Ίσως έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία να δει κανείς γιατί τον Δεκέμβρη του 2008 δημιουργήθηκε μια γενιά σκληρών αντιεξουσιαστών, που κατέληξαν στην τρομοκρατία και γιατί τώρα, το πιθανότερο, φτιάχνεται η επόμενη.

Οι βασανισμοί συλληφθέντων απαγορεύονται. Στην περίπτωσή μας, όχι απλώς επιτρέπονται, αλλά ενθαρρύνονται με την πολιτική κάλυψη που τους παρέχεται. Το μόνο που δεν επιτρέπεται είναι να καταγγέλλει ο Guardian ότι ελληνικά κρατητήρια λειτουργούν σαν κολαστήρια με θύματα πάντα συγκεκριμένες κατηγορίες κρατουμένων, δηλαδή πλην ακροδεξιών και κατά προτίμηση όταν πρόκειται για μετανάστες και αναρχικούς. Μια αστυνομία που λειτουργεί με όρους βεντέτας και ψυχολογία συμμορίας, παράγει ανομία. Μια αστυνομία που συμπεριφέρεται με μίσος, γεννά μίσος.

Η χώρα μας έχει καταδικαστεί πολλές φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων για βασανισμούς, ιδιαίτερα αλλοδαπών. Στην πραγματικότητα, όποιος βρίσκει το κουράγιο να προσφύγει, δικαιώνεται. Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί που ασχολούνται με την προσβολή της προσωπικότητας, διασύρουν στις εκθέσεις τους το ελληνικό κράτος. Ποιος ασχολείται; Και ποιος τιμωρείται;

Αυτοί που χτύπησαν τους συλληφθέντες για τη ληστεία στην Κοζάνη, ήξεραν πολύ καλά ότι δεν κινδυνεύουν. Κανένας προϊστάμενος δεν πρόκειται να τους ελέγξει, κανένα ισχυρό ΜΜΕ δεν πρόκειται να ζητήσει επιτακτικά την τιμωρία τους, κανένας υπουργός δεν θα δυσκολευτεί να κοιμηθεί το βράδυ, κανένας συνάδελφός τους δεν πρόκειται να τους γυρίσει την πλάτη. Εάν διέτρεχαν τον κίνδυνο να λογοδοτήσουν, προφανώς θα έλεγχαν τα συμπλέγματα και τα απωθημένα τους. Πολύ πρόσφατα, άλλωστε, δικαιώθηκαν οι αστυνομικοί-πρωταγωνιστές της «ζαρντινιέρας». Οι περισσότεροι αθώοι και δύο με μικροποινές. Ο Κύπριος Αυγουστίνος Δημητρίου, που ξυλοκοπήθηκε ως φοιτητής με βάναυσο τρόπο, προσπαθούσε έξι ολόκληρα χρόνια να πετύχει την τιμωρία των δραστών που του σημάδεψαν τη ζωή. Τελικά έχασε και δήλωσε ότι δεν θέλει να ξαναέρθει στην Ελλάδα. Έχει δίκιο.

 

Πηγή: metarithmisi.gr

07:09, 05 Φεβ 2013 | Κρυσταλία Πατούλη tvxs.gr/node/118828

Άνθρωποι που δίνουν εντολές, που βιαιοπραγούν ή που απλά παρακολουθούν -ως συνένοχοι- βασανισμό κρατουμένων, είναι ψυχοπαθητικές προσωπικότητες που χρήζουν μακράς ψυχολογικής υποστήριξης. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να το αναγνωρίσουμε, και όχι να τους προστατεύουμε με το να κωφεύουμε… Η Ελένη Νίνα, κλινικός ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια, μιλά με την δημοσιογράφο και σύμβουλο ψυχικής υγείας Κρυσταλία Πατούλη για το tvxs.gr, θέτοντας το ζήτημα των παράνομων διώξεων, των βασανισμών, της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως και κάθε βίας – κακοποίησης, στον πυρήνα της φασιστικοποίησης της κοινωνίας μας.

Ελ.Ν.: Πιθανώς, η συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν μια ατυχής παραποίηση. Προσπάθησαν να παραποιήσουν και να καλύψουν το έγκλημά τους αλλά συγχρόνως και να το δείξουν.

Κρ.Π.: Μήπως να το επιδείξουν;

Ελ.Ν.: Είναι το θράσος. Υπάρχει ένα θράσος μέσα σε μία ανάλογη πράξη, όπως και μια επίδειξη ισχύος:

«Καλύπτω αυτό που έχω κάνει, αλλά όχι τόσο ώστε να μη το δεις. Πρέπει και να το δεις. Πρέπει να καταλάβεις ότι εγώ είμαι ο ισχυρός. Και έχω την ισχύ, και να σου κάνω κακό, και να το καλύψω, και να το αφήσω να φανεί. Άρα, εγώ έχω τον έλεγχο».

Είναι μία επίδειξη ισχύος και ελέγχου.

Κρ.Π.: Όχι μόνο στους δράστες, αλλά και στους απλούς πολίτες, ώστε π.χ. να σοκαριστούν και να φοβηθούν;

Ελ.Ν.: Βεβαίως, είναι σοκαριστικό, γιατί η πράξη μπορεί να είναι αξιόποινη, αλλά ο οποιοσδήποτε έχει το δικαίωμα μιας έντιμης δίκης.

Αυτό, λοιπόν, το δικαίωμα, καταστρατηγείται σταθερά, γενικά από την ανθρωπότητα.

Δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι… άλλη μια φορά, που καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το δικαίωμα του καθενός να δικαστεί και να καταδικαστεί, ή οτιδήποτε, για την πράξη που έχει κάνει.

Λοιπόν, η βία, έχει γεννηθεί με τον άνθρωπο. Αυτό είναι το σοκαριστικό. Το πόσο ο άνθρωπος ορμάει στον άλλον άνθρωπο για να τον ελέγξει και να τον νικήσει κατά κράτος.

Σε μια παλιότερη συνέντευξη που σου έχω δώσει, το έχω τονίσει αυτό: Ότι, δεν αρκεί να νικηθεί ο αντίπαλος. Πρέπει να καταστραφεί! 

Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον άνθρωπο, ως πολύ άγριο θηρίο. Αντίθετα στα θηλαστικά, που ζουν σε αγέλες, ο ισχυρός καλεί σε μάχη τον αντίπαλο, κι αν ο αντίπαλος πέσει και κάνει μια πράξη υποταγής, ο άλλος υποχωρεί και είναι ο νικητής. Η αγέλη τον ανακηρύσσει νικητή. Δεν χρειάζεται να τον καταστρέψει!  Αντίθετα, ο άνθρωπος, δεν σταματάει πουθενά!

Κρ.Π.: Ο άνθρωπος γεννά τη βία, αλλά, ο άνθρωπος γεννά και τον πολιτισμό, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα…

Ελ.Ν.: Και τα καταστρατηγεί επίσης…

Κρ.Π.: Επίσης γεννά τους νόμους, τη δικαιοσύνη, που θέτουν τις βάσεις του τρόπου συνύπαρξης. Όταν το ίδιο το κράτος, δεν λαμβάνει υπόψιν του τους νόμους που το ίδιο έθεσε και υποτίθεται υπηρετεί, και τους καταργεί με ανάλογες επιδείξεις εγκληματικής βίας, τότε, το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι η γενίκευση της βίας. Δηλαδή επιστρέφουμε στις σπηλιές… ξανά.

Ελ.Ν.: Ή μπαινοβγαίνουμε στις σπηλιές. Δεν γυρνάμε πίσω. Μπαινοβγαίνουμε.

Ο πολιτισμός, είναι προϊόν των ολίγων. Οι λίγοι παράγουν πολιτισμό. Οι περισσότεροι, παράγουν καταστρατήγηση του πολιτισμού και βία. Οπότε, υπάρχει ένα συνεχές πήγαινε-έλα στις… σπηλιές! Κάποιοι πηγαινοέρχονται, κάποιοι έχουν αποφασίσει να βγουν, και άλλοι μένουν. Πολύς κόσμος, όμως, πηγαινοέρχεται…

Και η βία, είναι αυτό που είδαμε, το οποίο είναι το απόγειο της βίας, αλλά είναι και η κακοποίηση των παιδιών, είναι η κακοποίηση των γυναικών, είναι οι προσβολές, είναι οι ύβρεις, πράξεις πολιτικών, πολιτών…

Κρ.Π.: Και η εξαθλίωση…

Ελ.Ν.: Η εξαθλίωση, και τόσα άλλα. Και αυτή τη στιγμή, το βλέπουμε και ωμά, όπως λες, με αυτό το γεγονός των βασανισμών.

Με την κακοποίηση, γίνεται η καταστρατήγηση του φυσικού ορίου που είναι το σώμα μας. Έκει βρίσκεται και η συνειδητοποίηση, ότι είναι ένας Άλλος άνθρωπος.

Κρ.Π.: Δηλαδή;

Ελ.Ν.: Δηλαδή, το σώμα του καθενός για τον οποιονδήποτε, είναι ο Άλλος. Είμαστε άλλοι, διαφορετικοί. Στους βασανισμούς καταργείται αυτό το φυσικό όριο, ότι δηλαδή, έχουμε να κάνουμε με έναν άλλον άνθρωπο που έχει δικαιώματα, που έχει την δική του ύπαρξη, που έχει τη ζωή του. Δεν υπάρχει τίποτα, λοιπόν. Δεν υπάρχει σεβασμός στην ύπαρξη του Άλλου!

Κρ.Π.: Οι άνθρωποι που φτάνουν στο σημείο να μην αναγνωρίζουν την ύπαρξη του Άλλου, ασκώντας οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης, δηλαδή βίας, τί άνθρωποι είναι;

Ελ.Ν.: Οι βασανιστές, είναι άνθρωποι, φυσικά, που δεν έχουν κανένα όριο. Μιλάμε για παθολογία. Είναι άνθρωποι ψυχοπαθητικοί, σαδιστές, και δεν έχουν κανέναν ηθικό φραγμό. Ο άνθρωπος ο οποίος χτυπάει, βασανίζει, κακοποιεί, δεν έχει κανένα φραγμό. Και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, καμία βία δεν είναι καλή, ωφέλιμη, χρήσιμη…

Κρ.Π.: Εκτός αν είναι άμυνα…

Ελ.Ν.: Ακριβώς.

Επίσης, όταν κάποιος κακοποιεί, π.χ. ένας άντρας μια γυναίκα, ή ένας ενήλικος ένα παιδί, κλπ., ή όταν κακοποιούν συλληφθέντες και φυλακισμένους, ή ανθρώπους στο δρόμο…

Κρ.Π.: … που γενικά, για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους…

Ελ.Ν.: …ακριβώς… σημαίνει, ότι αυτός που κακοποιεί έχει παθολογία. Και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε ανάλογες περιπτώσεις ανθρώπων. Σαν ανθρώπους, οι οποίοι πο-τέ δεν είχαν όρια, που σαφέστατα ανήκουν σε κατηγορία ψυχικής διαταραχής, και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία.

Κρ.Π.: Και οι οποίοι βρίσκονται και σε διάφορες θέσεις, π.χ. στην αστυνομία…

Ελ.Ν.: Στην αστυνομία, και σε θέσεις εξουσίας. Σε μια άλλη περίπτωση θα μπορούσε να είναι ο μπαμπάς ενός παιδιού, ή ο άντρας μιας γυναίκας, ή ένας νέος που χτυπάει έναν γέροντα.

Κρ.Π.: Ο άνθρωπος που δεν έχει όρια, τι σχέση μπορεί να έχει με κάθε μορφή εξουσίας;

Ελ.Ν.: Αμφισβητεί οποιαδήποτε εξουσία. Δεν υπάρχει. Την παίρνει μόνος του. Είναι αυτός η εξουσία. Την ενδύεται και την υποδύεται την εξουσία.

Είναι ο ίδιος, η απόλυτη εξουσία, και μάλιστα η αυταρχική εξουσία. Δηλαδή: Θα κάνεις ότι λέω εγώ.
Γι’ αυτό και είπα πριν, ότι δεν αναγνωρίζει τον Άλλον ως ύπαρξη. Ο Άλλος είναι το υποχείριό του, είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ότι θέλει ο ίδιος.
Οπότε, δεν έχει ενδοβάλει κανένα πρότυπο ιεραρχίας, ένας τέτοιος άνθρωπος, ούτε κανένα πρότυπο ύπαρξης του Άλλου. Είναι μόνος του, και ο άλλος είναι εκεί για να εξυπηρετήσει τις διαθέσεις του. Ως εκ τούτου, μπορεί να τον παραβιάσει, να τον βιάσει, να τον κακοποιήσει και να τον σκοτώσει. Γι’ αυτό, μιλάμε για μεγάλη ψυχοπαθολογία.

Κρ.Π.: Δηλαδή χρειάζονται…

Ελ.Ν.: Αυτοί οι άνθρωποι χρήζουν ψυχολογικής βοήθειας, μακρόχρονης βεβαίως, για να γίνει επανεκπαίδευση σε βασικές αρχές, πάνω στο πως μπορεί να ζει ένας άνθρωπος μέσα σε κοινότητα. Διότι έχουν καταστρατηγήσει αυτό ακριβώς: Την συμβίωση, την συνύπαρξη.

Δεν υπάρχει εγγεγραμμένη, σ’ αυτούς τους ανθρώπους, η συνύπαρξη…

Κρ.Π.: Εκτός από αυτούς τους ανθρώπους που ασκούν βία και κάθε είδους κακοποίηση(η οποία είναι φασισμός, διότι φασισμός δεν είναι μόνο ο ναζισμός)…

Ελ.Ν.: Βεβαίως…

Κρ.Π.: …οι οποίοι όπως είπες, χρήζουν ψυχολογικής βοηθείας, υπάρχουν και οι άλλοι, που αδιαφορούν(και η αδιαφορία επίσης είναι φασισμός). Αυτοί οι άνθρωποι που αδιαφορούν, δεν χρήζουν βοηθείας, επίσης;

Ελ.Ν.: Η απάθεια, δεν είναι αρετή. Η απάθεια, είναι επίσης διαταραχή. Και αυτό πρέπει να το βάλουμε καλά στο νου μας. Και γι’ αυτό, με ότι μέσα διαθέτει ο καθένας από μας, θα πρέπει να δίνουμε τον αγώνα μας, ενάντια στη βία, απ’ όπου κι αν βρισκόμαστε. Κι αυτό πρέπει να το έχουμε καλά στο νου μας.

Κρ.Π.: Αυτό για να το κάνουμε, πρέπει πρώτα να έχουμε επίγνωση τι σημαίνει βία… Γιατί κάποιοι το αντιλαμβάνονται, μόνον όταν…

Ελ.Ν.: … χτυπήσει την πόρτα τους.

Κρ.Π.: Ούτε και τότε. Εφόσον, αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, παραβιάζεται κατ’ εξακολούθησιν το Σύνταγμα(πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, επιβολή επιτάξεων εργαζομένων, στάση εργασίας δημοσίων δικαστικών λειτουργών), διώκονται άνθρωποι που έχουν καταθέσει κοινωνικό έργο για δεκαετίες, όπως η Κατερίνα Μάτσα, η υπεύθυνη του 18Άνω, διώκονται άνθρωποι που υποστηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τόσα άλλα… Κι όμως, κάποιοι, μόνον, από την κοινωνία, το αντιλαμβάνονται. Μοιάζει, ο κόσμος –στην καλύτερη περίπτωση- να μην διαθέτει το κριτήριο του τι σημαίνει βία, ή –στην χειρότερη- αδιαφορούν γι αυτό ή πιστεύουν ότι δεν τους αφορά. Τί περιμένουν να δούνε για να το καταλάβουν; Νεκρούς;

Ελ.Ν.: Ακόμη και τότε, θα υπάρξουν άνθρωποι, πάρα πολλοί που θα είναι απαθείς. Συνεργοί! Γιατί με την απάθεια, γίνεσαι συνεργός στο έγκλημα. Και αυτό θα πρέπει να το ακούσουμε όλοι μας. Υπάρχουν οι βίαιοι, αλλά και οι συνεργοί της βίας, όλοι αυτοί, που είναι οι απαθείς!

Ας θυμηθούμε πριν κάποια χρόνια, που μετέδιδε το CNN, σκηνές από τον πόλεμο στο Ιράκ και οι άνθρωποι έπαιρναν τα ποπ κορν και καθόντουσαν και βλέπαν τον πόλεμο στο Ιράκ, σα να ήταν σήριαλ. Εκατομμύρια άνθρωποι, παρακολουθούσαν το σήριαλ… του πολέμου.

Πότε ανεβαίνουν οι ακροαματικότητες στις τηλεοράσεις; Όταν υπάρχει αίμα, όταν υπάρχει βία, κι όταν αισθάνονται ασφαλείς οι άλλοι, μέσα στο σπιτάκι τους, γιατί δεν συμβαίνει στους ίδιους, αλλά συμβαίνει σε κάποιους άλλους! Και σχολιάζουνε: Καλώς τους κάνουνε, ή κακώς τους κάνουνε. Αλλά; Δεν κινούνται! Γι αυτό λέω, ότι η απάθεια δεν είναι αρετή. Είναι συνενοχή!

Κρ.Π.: Και στις μέρες μας η απάθεια είναι στο απόγειό της, γιατί ακριβώς μέσω της τηλεόρασης, οι άνθρωποι έχουν γίνει ενεργοί τηλεθεατές, είναι κατά πλειοψηφία αδρανοποιημένοι, δηλαδή, κυρίως ενδιαφέρονται να μάθουν «Τί έγινε;» αλλά δεν αναρωτιούνται, «Τί μπορώ να κάνω εγώ, γι’ αυτό που έγινε, ως πολίτης; Πώς μπορώ να αντιδράσω, να πράξω, να συμμετέχω σ’ αυτό που γίνεται; Ή πώς μπορώ να κάνω εγώ ο ίδιος κάτι να γίνει;». Και τέλος «Τί ευθύνη έχω εγώ, γι αυτό που συμβαίνει;»

Ελ.Ν.: Και υπάρχει όλο και μεγαλύτερη αποδιοργάνωση στον συνδετικό, κοινωνικό ιστό. Οι άνθρωποι απομονώνονται!

Γι αυτό και εμείς οι ψυχολόγοι, λέμε(κι όχι μόνον εμείς, και άλλοι) ότι χρειάζεται να γίνει ενίσχυση των κοινωνικών ομάδων: Σε γειτονιές, σε θεραπευτικές ομάδες, σε ομάδες αλληλεγγύης, σε ομάδες κοινωνικής δράσης. Να ενισχυθούν οι κοινωνικοί ιστοί!

Αυτό που συμβαίνει σ’ αυτά τα παιδιά, μπορεί να συμβεί και σε μας! Είναι αξιόποινη πράξη, η πράξη τους, να δικαστούν, αλλά όχι να κακοποιηθούν! Κανείς δεν έχει δικαίωμα να αποδώσει δικαιοσύνη. Υπάρχουν άνθρωποι εξειδικευμένοι στο να αποδώσουν δικαιοσύνη, και κει πρέπει να απευθυνθούμε.

Κρ.Π.: Οι οποίοι(κάποιοι από αυτούς τουλάχιστον), καταστρατηγούν το Σύνταγμα και αυθαιρετούν –και άρα ασκούν βία και κακοποίηση, δηλ. διαπράττουν αξιόποινες πράξεις, και εγκλήματα- από θέση εξουσίας, επίσης…

Ελ.Ν.: Έτσι είναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάρουμε εμείς το δικαίωμα να αποδώσουμε δικαιοσύνη, γιατί τότε καταστρέφεται η συνύπαρξη στις κοινότητες.

Κρ.Π.: Μα, έχει καταστραφεί ήδη, με αυτά που γίνονται…

Ελ.Ν.: Συμφωνώ.

Κρ.Π.: Οι νέοι είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας, είναι ο καθρέφτης μας…

Ελ.Ν.: Και ο ένας καταπατά το δικαίωμα του άλλου. Όπως αυτά τα παιδιά πήγαν να κλέψουν… αξιόποινη η πράξη, που σημαίνει ότι εκεί έχει γίνει μια ρωγμή μέσα τους, ως προς την ένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Κρ.Π.: Κάποιοι ήταν φίλοι με τον δολοφονημένο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο…

Ελ.Ν.: Οπότε λες, ότι έχουν πολύ θυμό μέσα τους και αδικία, κλπ. Αυτό, όμως δεν είναι μέσον… να κλέψουν για να εκδικηθούν…

Η εκδίκηση γεννά βία, η βία γεννά βία, κλπ. Όπως, λοιπόν, και αυτοί έχουν μια ρωγμή σε σχέση με την συνύπαρξή τους με τους άλλους ανθρώπους, και τους όρους και τα όρια και τους κανόνες που διέπουν ένα σύστημα, έτσι και άλλοι -ακόμα χειρότερα!- αναλαμβάνουν να αποδώσουν το δικό τους δίκιο με τον δικό τους τρόπο, που επίσης καταστρατηγούν, ακόμη περισσότερο, κακοποιώντας.

Και το αδίκημα στοιβάζεται το ένα πάνω στο άλλο!  Δεν βγαίνει έτσι τίποτα!

Κρ.Π.: Και μπορεί, μετά, κάποιοι να θέλουν να εκδικηθούν…

Ελ.Ν.: Ακριβώς. Μία βεντέτα η οποία δεν έχει τέλος… Και μετά μπορεί να θέλουν οι γονείς να εκδικηθούν τους αστυνομικούς, κλπ. Δεν θα τελειώσει πουθενά.

Κρ.Π.: Η δήλωση ενός από τους βασανισμένους συλληφθέντες ήταν ότι θεωρώ τον εαυτό μου αιχμάλωτο πολέμου… Κι ένας από τους πατεράδες είπε ότι αν πάθει κάτι το παιδί μου θα…

Ελ.Ν.: Οπότε, μέσα από όλο αυτό που συμβαίνει, έχουμε γίνει ένα έθνος το οποίο οι μισοί κυνηγάνε τους άλλους μισούς, ή βρίζουν, προσβάλλουν, καταδιώκουν, κακοποιούν… Και αυτό δεν θα μας οδηγήσει πουθενά! Και οι υπόλοιποι, παρακολουθούν! Και οι λίγοι, αντιδρούν…
Δεν αρκεί οι γονείς και η κοινωνία να μεγαλώνουν τα παιδιά και να τους παρέχουν όλα τα αναγκαία. Πρέπει να τους εμφυσήσουν και αρετές, όπως τον σεβασμό του Άλλου, τα όρια, και τη συμμετοχή στον πολιτισμό και την εξέλιξη του είδους. Και να τους τονίζουν ότι δεν είναι αρκετό να μην κάνουν κακές πράξεις, δηλαδή να ασκούν βία, αλλά να μην μένουν και απαθείς σ’ αυτήν!

Κρ.Π.: Κάποτε στην αρχαιότητα, οι άνθρωποι του πνεύματος βρίσκονταν μέσα στα δρώμενα, έπαιρναν θέση, συμμετείχαν ενεργά. Αντιδρούσαν. Τώρα, ούτε και αυτό βλέπουμε να συμβαίνει κατά πλειοψηφία επίσης… Δεν έμενε σπίτι του ο Σωκράτης, για παράδειγμα, να μελετήσει και να παράγει έργο… Ήταν καθημερινά στην Αγορά, στη διδασκαλία, με τους μαθητές του, κλπ.

Ελ.Ν.: Η Αγορά, σήμερα, είναι σε ένα μεγάλο ποσοστό, το διαδίκτυο. Αυτό που κάνετε εσείς, είναι μία Αγορά. Όπου συναντιούνται άνθρωποι και συνομιλούν, και υπάρχουν και άλλοι χώροι που γίνεται. Γίνεται, λοιπόν, αλλά όχι στο βαθμό που θα θέλαμε. Αλλά υπάρχει. Κι αυτό πρέπει να ενισχυθεί.  Και εσύ, είσαι μία από αυτούς που το κάνουνε, και όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτό.

Κρ.Π.: Αυτόν τον τρόπο μας τον έδειξαν από τότε, εκείνοι οι άνθρωποι…

Ελ.Ν.: Βέβαια και στην αρχαία Αθήνα, μαζί με την Αγορά, υπήρχαν και όλες αυτές οι αποικίες, γιατί υπήρχαν στρωματώσεις στο λαό, κι άλλοι ήταν δούλοι, κι άλλοι ήταν γνήσιοι πολίτες Αθηναίοι. Όπως και στα σπίτια, οι γυναίκες έμεναν μέσα. Δεν είχαν δικαίωμα να βγουν.

Θέλω να πω, ότι ο άνθρωπος, εξελίσσεται, αργά!

Κρ.Π.: Πολύ αργά…

Ελ.Ν.: Πάρα πολύ αργά. Και σε κάθε κοινωνία θα βρούμε την παθολογία, την αδικία και τη βία. Αλλά, υπάρχουν και άνθρωποι, οι οποίοι επαγρυπνούν, είναι εκεί, και προσπαθούν να αρθρώσουν έναν προσωπικό λόγο, ενάντια σ’ όλο αυτό, απ’ όποια πλευρά κι αν έρχεται. Είτε έρχεται από ένα παιδί, είτε από έναν μεγάλο.

Κρ.Π.: Το γεγονός, ότι άνθρωποι ψυχοπαθητικοί, κατέχουν θέσεις εξουσίας, είτε εκτελεστικής, είτε οποιασδήποτε άλλης, πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε;

Ελ.Ν.: Το θέμα είναι να αναγνωρίζουμε την παθολογία! Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ότι πρώτα πρέπει να αναγνωρίζουμε την παθολογία. Ότι κάποιος είναι διαταραγμένος! Κι όχι να λέμε, ότι είναι θυμωμένος, είτε ότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς από τη θέση που βρίσκεται…

Θα πρέπει να αναγνωρίζουμε την παθολογία του καθενός! Αυτό είναι το πρώτο βήμα. Και να μην προστατεύεται, ούτε από αξιώματα, ούτε από τίποτα, ως προς την αναγνώριση της παθολογίας.

Αφού αναγνωριστεί η παθολογία, θα πρέπει μετά να ονοματιστεί. Να πούμε, ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ψυχοπαθητικός. Είτε είναι πολιτικός, είτε είναι… κοινός θνητός. Ή να πούμε ότι είναι κακός. Ότι υπάρχουν κακοί άνθρωποι. Αυτό συζητάμε.

Αφού αναγνωρίσουμε, κι αφού ονοματίσουμε θα πρέπει να περνάμε και σε μία καταγγελία του φαινομένου.

Κρ.Π.: Δεν είναι μόνο αυτοί που βασάνισαν, είναι και αυτοί που δώσαν εντολή, είναι και αυτοί που…

Ελ.Ν.: …και αυτοί που κωφεύουν! Δηλαδή, υπάρχουν πολλές συμμετοχές στο δράμα. Είναι αυτός που δίνει την εντολή, όπως λες, είναι ο άλλος που περνά στην πράξη, και ο άλλος που το παρακολουθεί.

Κρ.Π.: Όλη αυτή, είναι μία παθολογική κατάσταση…

Ελ.Ν.: Ε, ναι! Είναι μία κατάσταση διαταραγμένη.

Κρ.Π.: Να το πούμε πάλι καθαρά, λοιπόν: Τι είδους παθολογία έχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βασανίζουν καταπατώντας ανθρώπινα δικαιώματα, από όποια θέση και αν το κάνουν: Δίνοντας εντολή, περνώντας στην πράξη, ή παρακολουθώντας ή αδιαφορώντας;

Ελ.Ν.: Όπως είπα, είναι ψυχοπαθητικοί άνθρωποι. Είναι μία διαταραχή, που δεν αναγνωρίζει όρια! Δεν έχεις όριο, σε αυτή τη διαταραχή. Κι αναλαμβάνει να αποδώσει το δίκαιο με δικό της τρόπο, αυτή η κατηγορία ανθρώπων, μέσα από εκδίκηση και επιθετικότητα, δηλαδή τον θυμό τον στρέφει σε επιθετικότητα και βία.

Περνά σε πράξη βίας, δηλαδή, ο ψυχοπαθητικός. Θυμωμένοι μπορεί να είμαστε όλοι. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα επιτεθούμε.

Κρ.Π.: Αυτό όμως, είναι από μόνο του τρομοκρατία.

Ελ.Ν.: Είναι τρομοκρατία. Ναι. Αυτοί οι άνθρωποι, είναι τρομοκράτες! Είναι ιεροεξεταστές και τρομοκράτες, και είναι επικίνδυνοι. Και γι αυτό λέω, ότι θα πρέπει και να τους αναγνωρίζουμε και να τους ονοματίζουμε.

Κρ.Π.: Και δεν μπορούν να… προστατεύουν πολίτες, ούτε να αποδίδουνε δικαιοσύνη…

Ελ.Ν.: Μόνο τους νόμους της ζούγκλας μπορούν να αποδώσουνε!-